แม่
สตรีผู้ยิ่งใหญ่
ผู้ให้ที่ยิ่งใหญ่
เธอ กลับไปหาแม่หรือยัง
จาก อ.ชัชวาลย์ ผลดีนานา
..........................
ภาพพร่ามัว..จากตาที่ฝ้าฟาง
กับอ้างว้างหมองหม่นปนเศร้าสร้อย
รอแขนแกร่งโอบ-ป้อง อย่างล่องลอย
ก่อนปราณพราก..แผ่วค่อย..สิ้นรอยกรรม
แม่นั่งมองใบไม้ปลิวไกลต้น
แล้วร่วงบนทางเท้าเขาเหยียบย่ำ
แม่คงเป็น เช่นใบ-ไม้..หม่นคล้ำ
ที่พริกคว่ำคะมำร่างตรงทางเดิน
ลมหายใจแผ่วโหยร่างโรย, ล้า
ในเสื่อผ้าเก่าคร่ำ..ย่ำงกเงิ่น
เหลือแต่ความหม่นหมองคนมองเมิน
เป็นเศษซากส่วนเกินมาเนิ่นนาน
แค่อยากรู้อยากเห็นความเป็นอยู่
ได้ชื่นชูก่อนพรากจากสังขาร
มือเจ้ากุมมือแม่..แม้สิ้นปราณ
คือสุดความต้องการ..ของมานนี้!
เช่นทุกเช้า..ไอแดดเริ่มแผดอุ่น
พอเลือดหมุนวนได้ในกาย, ที่
ถูกสายกาลผลาญพร่าทุกนาที
รอป่นเป็นธุลี..สิ้นชีวา
แม่มองทาง..รอหา..อย่างว้าเหว่
ยังแว่วเพลง..กล่อมเห่..เห็นเปลผ้า
เมื่อทั้งโลก..มืดดับ..ปราณอัปรา
มือแม่คว้า..เพียงลม..ก่อนล้มลง!
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น